EL SANATLARI

 Bir Kültür unsuru olarak el sanatları toplumun yaşam seviyesini gösterir ve toplum zekasının bir göstergesi sayılır.Genel anlamda Bir toplumun kuşaktan kuşağa değer sosyal yaşam tarzlarını simgeler.Bu yüzden El sanatları bir toplumun Yüzyıllar boyu süregelen geleneklerini devam ettiren en önemli varlıklarıdır.El sanatları insanın elinin sözünü gönlünü sevgi ile birleştirerek meydana getirdiği değerlerdir.El emeği göz nuru alın teridir.Bunlardan örnek verecek olursak ;

YÜN ÇORAP : Hayvancılğın,karasal İklimin ve mahir ellerin bir ürünüdür.El sanatlarımızın içerisinde en fazla yapılan bir ünündür.Hemen hemen her evde şiş vardır ve her evde yapılabilmektedir.Bilhassa kış aylarında giyilir.Ayak nasılki insan vücudunun önemli bir uzvu ise çorapta giyim kuşamın vazgeçilmez  bir parçasıdır.Çorabın önemini Atalarımız aşağıdaki sözle çok güzel anlatmışlardır.

AT HEYBESİ            : Yer tezgahlarında dokunan düz dokumalardır.Genellikle İlçenin köylerinde yapılır.Atların eğer üstüne konur.Eğerin her bir tarafına birer göz halinde sarkan heybeler özel olarak işlenen püsküllerle süslenir.Binek atının eğerini süsleyen atı ve binicisini İhtişamlı göstermeyi amaçlayan heybe aynı zamanda işe giden kişinin azık ve ihtiyaç malzemelerinin taşınması işinide görür.

KEÇE             : Kuzu yünleri bir bez yada hasır üzerine serpiştirilir.Islatılıp sıkıştırıldıktan sonra 3-5 kişilik bir grubun ayak tepmesi yolu ile şekillendirilir.Çeşitli şekillerde renklendirilen ve günümüzde azda olsa kullanılan keçeler çoban kepeneği ve yer döşemesi olarak kullanılır

TOHUM HEYBESİ  : Aynı at heybesi gibi dokunur.Ancak at heybesinden büyüktür.Tarla ve bahçeye gidilirken içine tohumluk buğday arpa ve fiğ konulur.

CECİM          : Yer tezgahında dokunur.Renkli ipler kullanılır.Genellikle keçi kılından yapılır.Köylerde sergi için oturma odalarına ve misafir odalarına serilir.